U periodu između 10. juna - 12. jula 1998. g. odigrano je XVI SP u fudbalu u Francuskoj uz učešće 32 reprezentacije. Posle odigrane 64 utakmice dobijen je i plasman reprezentacija:

1. Francuska 2. Brazil 3. Hrvatska 4. Holandija

U periodu između 9. juna - 9. jula 2006. g. odigrano je XVIII SP u fudbalu u Nemačkoj uz učešće 32 reprezentacije. Posle odigrane 64 utakmice dobijen je i plasman reprezentacija:

1. Italija 2. Francuska 3. Nemačka 4. Portugalija

Svaka reprezentacija odigrala je 7 utakmica,  28 na svakom svetskom prvrenstvu, ukupno 56 utakmica je obuhvaćeno istraživanjem. Na XVI SP bilo je 495 uspešnih napada, a na XVIII SP 393, ukupno 888 uspešnih napada. Samo se reprezentacija Francuske našla među četiri najbolje na ova dva prvenstva: prva 1998.g. i druga 2006.g.

Naučno-istraživački rad  je jasno i precizno definisao predmet i problem istraživanja. Na osnovu dobijenih rezultata, interpretacije i diskusije, a u skladu sa formulisanim i ispunjenim ciljevima i zadacima, došlo se do određenih analiza koje daju grupne i pojedinačne rezultate koji bi mogli, trebali, da predstavljaju određene modele u tehničko-taktičkim aktivnostima u napadu u savremenoj fudbalskoj igri.
Dobijeni rezultati dozvoljavaju da izvedemo i odgovarajuće zaključke.
Razlike koje su se ispoljile kod komparativne analize dva svetska prvenstva XVI 495 uspešnih napada i XVIII 393 uspešnih napada, jasno ukazuju na to da nije važno izvesti najviše udaraca na gol, odnosno, imati najviše uspešnih napada i što je trend na jednom takmičenju ne mora da znači da će biti i na drugom.
Francuska je postala svetski prvak na XVI SP sa 14 postignutih golova iz 134 uspešna napada, a Italija je postala svetski prvak na XVIII SP sa 10 postignutih golova iz 82 uspešna napada. Holandiji na XVI SP nije bilo dovoljno ni 146 udaraca prema golu da bi njeni igrači postigli više od 13 pogodaka što je bilo dovoljno samo za ostvarenje plasmana na 4 mesto. Kao i primer  Portugalije na XVIII SP sa 112 uspešnih napada i samo 7 postignutih golova, što je opet bilo dovoljno samo za 4 mesto na ovom takmičenju.

Svetski prvak na XVI SP reprezentacija Francuske imala je ukupno 35.8% uspešnih napada započetih oduzimanjem i presecanjem, odbrambenim taktičkim elementima, nasuprot svetskom prvaku Italiji na XVIII SP i njenih skromnih 17.1%. Nasuprot tome Francuska je 33.6% uspešnih napada započela iz prekida igre (aut, korner, slobodan udarac), a Italija čak 47.6%.

Zona napada je najvažniji prostor za dobru organizaciju i ralizaciju uspešnih napada. Svetski prvaci su najbolji primer za ovu konstataciju sa svojim skoro ujednačenim rezultatom Francuska XVI SP 44.8%, a Italija XVIII SP 43.9%.
Isto tako kad je u pitanju i broj igrača koji su učestvovali u uspešnim napadima možemo videti na primeru svetskih prvaka da dominiraju akcije sa 1-4 igrača. Francuska je na XVI SP imala ukupno 80.6%, a Italija na XVIII SP 82.9% ovakvih napada.
Još jednu ujednačenost su pokazali svetski prvaci i to kad je u pitanju vremensko trajanje uspešnih napada. Francuska je na XVI SP imala 95.6% uspešnih napada vremenskog  trajanja do 24 sekunde, a Italija na XVIII SP 92.7%.

Rezultati istraživanja su pokazali da kad su u pitanju taktički elementi postoje izvesne značajne statističke razlike u pogledu ispoljavanja posmatranih reprezentacija i njihovog učinka, kao i poređenja dva svetska prvenstva. Međutim analizom se može zaključiti da su uspešni napadi sa kombinovanim dodavanjem-udarcem na gol; dodavanjem-vođenjem-udarcem na gol i dodavanjem-vođenjem-driblingom-udarcem na gol najvažnije u uspešnim napadima svetskih prvaka sa vrlo malom razlikom. Francuska na XVI SP imala je 79.9%, a Italija na XVIII SP 76.8% ovakvih napada.
Posle udarca na gol, što je i ovo istraživanje pokazalo, najvažniji napadački taktički elemenat je dodavanje. Komparativnom analizom došlo se do toga da su statistički značajne razlike ispoljene samo na XVI SP i da su one uticale na plasman reprezentacija. Međutim, posmatrajući rezultate, ponovo na primeru, svetskih prvaka videćemo da su oni u korišćenju  ovog elementa u svojim tehničko-taktičkim napadačkim aktivnostima skoro identični, što samo ide u prilog tvrdnji da su uspešni napadi sa 1-4 dodavanja dominirajući. Francuska na XVI SP 64.1%, a Italija na XVIII SP 63.4% uspešnih napada.

Individualne razlike između igrača najbolje se vide u tehničko-taktičkim aktivnostima prilikom izvođenja udarca na gol sa prethodnom pripremom, bez prijema, odnosno, onoga što izdvaja izuzetne pojedince unutar jedne ekipe, pa i na celom takmičenju, a to je udarac na gol iz prekida igre. Statistički značajne razlike ispoljile su se na XVIII SP, ali i između svetskih prvaka. Francuska je na XVI SP imala samo 6.7% uspešnih napada iz prekida igra, nasuprot Italiji na XVIII SP i njenih 12.2%. Razlike su uočljive i kod udaraca bez prijema lopte, Francuska na XVI SP 47.0%, a Italija na XVIII SP 34.1%. Takođe i kod udaraca sa prijemom vide se razlike Francuska na XVI SP 46.3%, a Italija na XVIII SP 53.7%. Vidi se da su Francuzi imali ujednačene napade bez i sa prijemom.
Najveće razlike su se ispoljile kod dela tela koji je izveo završni šut prema golu u uspešnim napadima, odnosno tehničko-taktičkih aktivnosti. Statistički značajne razlike ispoljile su se u tri dela ovog istraživačkog rada: XVIII SP; XVI i XVIII SP 8 ekipa; XVI i XVIII SP 2 prvenstva. Desno stopalo je kod oba svetska prvaka zastupljeno sa vrlo malom razlikom, Francuska na XVI SP 50.0%, a Italija na XVIII SP 52.4%. Veće razlike se zapažaju u korišćenju levog stopala, Francuska na XVI SP 34.3%, a Italija na XVIII SP 20.7%. Takođe, razlike su i u korišćenju glave prilikom izvođenja završnog udarca prema golu, Fancuska na XVI SP 15.7%, a Italija na XVIII SP 26.8%. Možemo konstatovati da su osnovne razlike, u stvari, u selektiranju igrača.

Tehničko-taktičke aktivnosti koje se ipoljavaju u uspešnim napadima, a vezanim za samu akciju nisu donele neke značajnije razlike ni u jednom delu istraživanja. Sve reprezentacije  najveći broj uspešnih napada, odnosno izvedenih udaraca na gol imaju posle kombinacije 2 i više igrača dok je lopta bila u igri i to je za oba svetska prvenstva zajedno XVI i XVIII 65.1%. Francuska 64.9% (XVI SP) i Italija 57.3% (XVIII SP) imaju nešto slabiji prosek od ovog.
Kvalitet jedne reprezentacije najbolje se vidi u tome koliko puta su njeni igrači u stanju da izvedu završni udarac prema golu sa određene udaljenosti, po mogućstvu iz kaznenog prostora, odnosno sa kraće udaljenosti koja i pretpostavlja veću preciznost i uspešnost same završnice. Statistički značajne razlike dobijene su samo u drugom delu ovog istraživanja koji se odnosi na XVIII SP. Razlike su uočljive i kod svetskih prvaka. Francuska je na XVI SP imala ujednačen broj udaraca prema golu u uspešnim napadima u i van kaznenog prostora po 50.0%, a Italija je na XVIII SP taj odnos imala u korist izvedenih udaraca na gol unutar kaznenog prostora 64.6%, prema 35.4% van kaznenog prostora.

Posle svega iznetog može se izvesti jedan opšti zaključak da je sa ovakvom vrstom istraživanja potrebno nastaviti i u sledećem periodu, analiziranjem nastupajućih takmičenja i tehničko-taktičkih aktivnosti u napadu. Takođe, drugi segment koji nije obuhvaćen ovim istraživačkim radom, a to su tehničko-taktičke aktivnosti u fazi odbrane ne treba zapostaviti, već mu dati isti značaj.
Statističar analitičar je odavno zastupljen u stručnom štabu drugih ekipnih sportova kao što su: košarka, odbojka, rukomet, vaterpolo. Dobro je poznato kakve rezultate naša zemlja ostvaruje u ovim sportskim igrama na međunarodnom planu. Od velikog značaja treneru, šefu stručnog štaba, su statistički podaci koje dobija od ''posmatrača'' angažovanih da prate, po unapred pripremljenoj metodologiji, individualne, grupne i timske tehničko-taktičke aktivnosti u odbrani i napadu kako protivničkih ekipa tako i ekipe koju trenira.

Smatram da bi statističar-analitičar, ako ne u našim klubovima, trebao da nađe svoje mesto u stručnom štabu na nivou nacionalne selekcije.